Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014,

ΜΙΚΡΟ ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙ ΚΑΙ ΚΟΛΑΤΣΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΕΦΕΡΑΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΤΖΙΡΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 50%

Τεφτέρι και στα σχολικά κυλικεία

* Μείωση των μισθωμάτων ζητούν οι κυλικειάρχες

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011, 23:29

Της Νατάσας Πολυγένη
Δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε που οι μαθητές των σχολείων περίμεναν να χτυπήσει το κουδούνι του διαλείμματος για να τρέξουν στο κυλικείο. Δεκάδες παιδιά περίμεναν στην ουρά για να αγοράσουν ένα τοστ, μια τυρόπιτα ή ένα κουλούρι. Η οικονομική κρίση όμως άλλαξε άρδην την εικόνα των κυλικείων. Τα άλλοτε γεμάτα από παιδιά κυλικεία σήμερα οδηγούνται στο μαρασμό μιας και η κατανάλωση παρουσιάζει πτώση που πολλές φορές ξεπερνάει και το 50% ενώ μετά από πολλά χρόνια εμφανίστηκε και πάλι το τεφτέρι. Πολλές οικογένειες αδυνατούν να δώσουν καθημερινά χαρτζιλίκι στο παιδί τους και έτσι ζητάνε από τους κυλικειάρχες να τους εξυπηρετήσουν με πίστωση. Εξίσου, όμως πολλές είναι οι οικογένειες της Λάρισας που έχουν στραφεί στο κολατσιό από το σπίτι. Τα οικονομικά προβλήματα που προκύπτουν από τη μειωμένη κατανάλωση στα κυλικεία αλλά και από τα υψηλά μισθώματα δημιούργησαν την ανάγκη για σύσταση Σωματείου Μισθωτών Κυλικείων Δημόσιων και Ιδιωτικών Σχολείων νομού Λάρισας. Οι εκπρόσωποι του υπό σύσταση σωματείου κυλικείων κ. Χρήστος Γκουνιαρούδης και Βασίλης Σιακαβάρας μιλούν στην «Ε.τ.Δ» για τη νέα πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν.
Το σημαντικότερο όλων, όπως υπογραμμίζουν αρχικά, είναι οι αρμόδιοι για τη λειτουργία των κυλικείων να επανεξετάσουν το θέμα των μισθωμάτων καθώς όταν έγιναν οι δημοπρασίες (στη Λάρισα έχουν παγώσει εδώ και 3 χρόνια) τα οικονομικά δεδομένα ήταν διαφορετικά. «Πολλοί από εμάς έχουν τα κυλικεία 5 και 6 χρόνια. Όταν πέρασαν στη διαχείρισή μας τα οικονομικά δεδομένα ήταν διαφορετικά. Οι μαθητές κατανάλωναν και εμείς δεν είχαμε κανένα πρόβλημα. Πλέον όμως μετά βίας βγαίνουν τα ενοίκια. Είναι πολλές οι οικογένειες που δεν μπορούν να δώσουν χαρτζιλίκι στο παιδί τους ή το έχουν μειώσει. Γονείς είμαστε και εμείς και καταλαβαίνουμε. Έρχονται παιδιά που μπορεί να τους λείπουν 20 ή 50 λεπτά για να αγοράσουν το τοστ. Δεν σου πάει η καρδιά να αρνηθείς σε ένα παιδί. Πολλά παιδιά έρχονται με κολατσιό από το σπίτι. Τι να κάνουν; Όταν τα έσοδα μειώνονται αλλά τα έξοδα αυξάνονται δεν υπάρχουν περιθώρια» επισημαίνει ο κ. Γκουνιαρούδης και προσθέτει ότι η κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο μετά την αύξηση του ΦΠΑ σε 23%.
«Αγοράζουμε προϊόντα με ΦΠΑ 23% και πουλάμε με 13%. Κέρδος δεν υπάρχει αλλά σε ένα σχολικό κυλικείο οι τιμές δεν μπορεί να είναι υψηλές. Δουλεύουμε 145 μέρες το χρόνο, 150 στην καλύτερη περίπτωση και πρέπει να μπορέσουμε να καλύψουμε τις υποχρεώσεις μας για όλο το χρόνο. Κάποτε δεν υπήρχε πρόβλημα πλέον όμως δύσκολα βγαίνει το μεροκάματο», καταλήγει ο κ. Γκουνιαρούδης.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Β. Σιακαβάρας ο οποίος μεταξύ των άλλων προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα που οδήγησε στο μαρασμό των κυλικείων. «Είμαστε υπέρ της υγιεινής διατροφικής πολιτικής στο σχολικό πληθυσμό όμως ας μην γελιόμαστε κανένα παιδί δεν θέλει για πρωινό γιαούρτι και ξηρούς καρπούς. Υπάρχουν ένα σωρό προϊόντα που θα μπορούσαν να ελέγχονται για τη θρεπτική τους αξία και να διατίθενται στα σχολικά κυλικεία. Ο μαθητής όταν θέλει κάτι, θα βγει και εκτός σχολείου για να το αγοράσει και αυτό είναι το επικίνδυνο. Οι μαθητές πρέπει να επιμορφώνονται, για τη σωστή διατροφή, μέσα από ειδικά προγράμματα αγωγής υγείας, στα σχολεία. Τα προγράμματα αυτά θα πρέπει να ενταθούν, σε αριθμό και περιεχόμενο. Το σχολικό κυλικείο σαφώς και μπορεί να συμβάλλει αλλά με τη στήριξη και της οικογένειας και της εκπαιδευτικής κοινότητας. Το σωματείο πέραν όλων των προβλημάτων που θα κληθεί να αντιμετωπίσει, θα έχει ως αποστολή και την επιμόρφωση των κυλικειαρχών μέσα από σεμινάρια για θέματα υγιεινής και ασφάλειας τροφίμων».
Στη πόλη της Λάρισας λειτουργούν περίπου 50 κυλικεία. Όπως αναφέρουν οι εκπρόσωποι του σωματείου το μέγεθος του προβλήματος ποικίλλει από συνοικία σε συνοικία ενώ η μεγαλύτερη πτώση κατανάλωσης συναντάται σε μαθητές κυρίως γυμνασίου. «Πρέπει να οργανωθούμε για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε. Από τα κυλικεία κάποτε ζούσαν ολόκληρες οικογένειες ενώ τώρα πλέον υπάρχουν πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που θέλουν να τα παρατήσουν διότι δεν μπορούν να επιβιώσουν. Η οικονομική κρίση εξοντώνει τους πάντες» καταλήγει ο κ. Σιακαβάρας.

© Copyright 1996 - 2014

ITBox - Internet Services