Η διάκριση σε «Παλαιά» και «Καινή» Διαθήκη, δεν είναι ασφαλώς ποιοτική, αλλά καθαρά χρονική. Όσοι επιχειρούν να απορρίψουν το ένα κομμάτι της Χριστιανικής Βίβλου, ως Ιουδαϊκό έργο και επομένως μη απαραίτητο για τη Χριστιανική πίστη προχωρούν σε διάκριση άσκοπη και χωρίζουν κακώς τον Χριστό, ενώ στην πραγματικότητα, όπως καταθέτει και ο Ιερός Χρυσόστομος, Παλαιά και Καινή Διαθήκη τον έναν Δεσπότην δορυφορούσι.

Τα παραπάνω υπογράμμισε χθες, μιλώντας στην ιερατική σύναξη Νοεμβρίου της Ι. Μ. Λαρίσης και Τυρνάβου, στην αίθουσα του «Επιούσιου», ο ελλογιμότατος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, που ανέπτυξε το θέμα: «Η Παλαιά Διαθήκη στη ζωή της Εκκλησίας».

 Στη σύναξη αυτή μίλησε κι ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνάτιος, δίδοντας συμβουλές και οδηγίες για την επικείμενη μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων και ιδιαίτερα την άσκηση φιλανθρωπίας προς τους απόρους αδελφούς. Στην ομιλία του ο κ. Μιλτ. Κωνσταντίνου σημείωσε: Η Εκκλησία η Χριστιανική για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε χωρίς την Καινή Διαθήκη και στηρίχθηκε καθαρά στην Παλαιά Διαθήκη. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς γράφει πως ο Χριστός επικαλείται στο τέλος της επίγειας δράσης Του πολλά χωρία της Παλαιάς Διαθήκης.

Μίλησε για το ιερό βιβλίο των Ψαλμών, για τα διδακτικά, ποιητικά και προφητικά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, και αναφέρθηκε εκτενώς στη Σοφία του Θεού, η οποία ίσταται ως πάρεδρος στο θρόνο του Θεού.

Με τη Χριστολογική ακόμη ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης, η Εκκλησία δίνει ένα εντελώς διαφορετικό νόημα από εκείνο που τα ίδια τα κείμενα έχουν για τη συναγωγή.

Στο τέλος της εισηγήσεώς του, ο λόγιος ομιλητής παρουσίασε το νέο προφητολόγιο, που είναι κόπος και μόχθος του ιδίου και άλλων σεβαστών Καθηγητών και που σού δίδει πλέον σήμερα την ευκαιρία να κατανοείς τα γεγραμμένα, αφού στον ίδιο χώρο αντιπαραβάλλονται το αρχαίο κείμενο και η μετάφραση στη σύγχρονη γλώσσα. Ακολούθησε έντονος προβληματισμός και διάλογος μεταξύ σεβασμιότατου, ιερέων και καθηγητή.