Οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς δεν είναι ίδιες για όλους και για το Δημοτικό Γηροκομείο Λάρισας είναι, για ακόμα μια χρονιά, ακόμα πιο φορτισμένες. Η χρονιά φτάνει στο τέλος της και το οικονομικό πρόβλημα για την επιβίωση του Γηροκομείου έγινε, με τα χρόνια, ακόμα πιο δυσβάστακτο. Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν τη λύση στα χέρια τους, για τη στήριξή του, από το όποιο υστέρημά τους. Η φωνή απόγνωσης, για το άμεσο μέλλον του Δημοτικού Γηροκομείου Λάρισας, γίνεται κραυγή επιβίωσης, τώρα, άμεσα…

Με κληροδοτήματα ευαίσθητων Λαρισαίων έγινε το Γηροκομείο και μέχρι σήμερα οι προσφορές και δωρεές το κρατούν ζωντανό, υπογραμμίζει στην «Ε» ο διευθυντής του κ. Παύλος Τσούμας, αλλά κι αυτές όλο και λιγοστεύουν. Η κρατική επιχορήγηση είναι πλέον ελάχιστη έως συμβολική. Το Γηροκομείο χτύπησε πόρτες, πήγε σε φορείς, επαγγελματίες ιδιώτες, κάποιοι στηρίζουν. Πήγε και στην Ι. Μ. Λαρίσης και Τυρνάβου για οικονομική βοήθεια και αναμένει…

Εκατό ψυχές, σε μια καμπή της ζωής τους, που φιλοξενούνται στη Γηροκομείο και μια ομάδα ανθρώπων, που υπερβάλλει εαυτό για να τους εξυπηρετήσει. Η Λάρισα μπορεί και πρέπει να βγει «ασπροπρόσωπη», ο οβολός του καθενός μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο. Δεν είναι το ποσό της ενίσχυσης, αλλά η συμμετοχή των πολλών.

Τον τόνο των ημερών δίνουν αρκετοί φορείς που επισκέπτονται το ίδρυμα και πολλοί μαθητές. Όπως πρόσφατα οι μαθητές των μεγάλων τάξεων του 42ου Δημοτικού Σχολείου Λάρισας της Νέας Πολιτείας. Περίσσευμα αγάπης από τα παιδιά, ανάμεσα σε ένα μακρύ κατάλογο ανθρώπων και φορέων, που έχουν την ίδια περίπου ανάγκη. Το ίδρυμα παρά το ότι φιλοξενεί ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, δεν χάνει τις ιδιότητες κάθε παρόμοιου χώρου, με πολλούς ανθρώπους που το ζωντανεύουν, το λειτουργούν και χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες που προσφέρει, αποτελώντας απτό παράδειγμα συνετής χρήσης των ελάχιστων πόρων, για αυτό και η ανταπόκριση του κόσμου δεν μπορεί, παρά να μεγαλώσει. Στην πόλη και την κοινωνία της ανήκει η ευθύνη να κρατήσει το Γηροκομείο...

Ε. ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ