ΚΑΙΡΙΚΟΝ
ΚΡΥΟ, καιρός για δύο, κάνει καλό και στην... ψυχική υγεία, στην τσέπη (εξοικονόμηση καυσίμων) και, ενίοτε, βοηθάει και στο...δημογραφικό πρόβλημα.
Αν έριχνε και καμιά βροχούλα της προκοπής...
Ο ... «ΒΑΖΕΛΟΣ»
ΔΕΝ έχει μόνο πολιτικά...ντέρτια ο Καραμανλής, έχει τα ντέρτια που έχουν αυτήν την εποχή και όλοι οι ... «βάζελοι».
Και τα έβγαλε στο Βόλο όταν είδε το νομάρχη και το δήμαρχο Λάρισας :
-Τι θα γίνει με σας ρε Λαρισαίοι;... Τι θα μας φτιάχνατε παραλίγο στο «Αλκαζάρ»;
(Αυτά είναι αδελφέ μου τα στενόχωρα...)
ΓΙΑ ΤΑ ΒΟΥΝΑ
ΑΛΛΑ ο διάλογος του Καραμανλή συνεχίστηκε με το νομάρχη:
-Τι θα γίνει ρε Λουκά; Πότε θα πάμε στα Μουτσάλια, στη Σαμαρίνα (σσ. γραφική περιοχή με βρύση)
-Θα πάμε Πρόεδρε, και θα πάρουμε μαζί μας και ψωμοτύρι...
-Εντάξει, ρε Λουκά, είπαμε ότι έχουμε κρίση αλλά όχι και μέχρις εκεί.
- Οχι για οικονομικούς λόγους Πρόεδρε... Ψωμοτύρι ως επιλογή...
ΔΙΛΗΜΜΑ
ΔΙΛΗΜΜΑΤΙΚΟΣ ο λόγος του Πρωθυπουργού στο Βόλο:
Υπευθυνότητα ή λαϊκισμός; Ήταν η γραμμή στην οποία κινήθηκε.
Και απ’ ό,τι φαίνεται αυτό θα είναι και το μότο σε περίπτωση εκλογών, με στόχο να «πιάσει» το σκεπτόμενο μεσαίο χώρο.
Και βέβαια, τους...σκεπτόμενους μπορεί να τους πιάσει. Για τους οικονομικώς ... «στριμωγνόμενους», δεν παίρνω και όρκο ...
ΑΠΟΥΣΙΕΣ
ΠΑΝΤΩΣ, δεν ήταν ορθή επιλογή- κατά την άποψή μου- η απουσία του νομάρχη Μαγνησίας Απ. Παπατόλια και του δημάρχου Βόλου Αλ. Βούλγαρη που απείχαν από την επίσκεψη Καραμανλή.
Όποιο λόγο και αν επικαλούνται, ο Πρωθυπουργός δεν έρχεται κάθε μέρα στον τόπο σου, πώς να το κάνουμε; Ο Πρωθυπουργός είναι της χώρας, όχι του κόμματος. Και συ ως νομάρχης και δήμαρχος όλων, οφείλεις να πας και να πεις τα προβλήματα του τόπου σου. Αλλιώς, κάνεις ανέξοδη αντιπολίτευση.
ΠΙΚΡΟΖΑΧΑΡΗ
ΣΤΟ Βόλο συνέβη και αυτό. Στο περιθώριο της επίσκεψης του Πρωθυπουργού, ο νομάρχης Λάρισας κ. Λουκάς Κατσαρός έπιασε τον υπουργό κ. Αλέκο Κοντό, και τον προειδοποίησε- μαθαίνω- ότι η Λάρισα έκανε ήδη...αρκετή υπομονή στο θέμα του Ζαχάρεως και πως καλά θα κάνουν να μη διανοηθούν να το πουλήσουν για...οικόπεδα.
Για το θέμα θα υπάρξει σύντομα συνάντηση στο Υπουργείο.
Η σκέψη που επικρατεί στη Νομαρχία πλέον είναι αυτή:
Το πρώην «Εργοστάσιο Ζαχάρεως», πρέπει να ξαναγίνει παραγωγική μονάδα (για θέσεις εργασίας και τόνωση της τοπικής οικονομίας), αλλά χαμηλής περιβαλλοντικής όχλησης... Λ.χ για την τυποποίηση αγροτικών προϊόντων.
(Τα...στύλωσε ο νομάρχης, άρα, ένας ακόμη «μπελάς» για το Υπουργείο και την ΕΒΖ...)
ΤΙ ΩΦΕΛΟΥΝ;
ΕΞΟΡΜΗΣΕΙΣ κάνει η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ «προς το λαό». Έτσι, ήλθε στη Λάρισα ο γραμματέας Ζαγορίτης και ο τ. υπουργός Κ. Σκανδαλίδης.
Αλλά αναρωτιέμαι: Ποιον πείθουν πια όλες αυτές οι παλαιομοδίτικες τακτικές που, λίγο ως πολύ, ακολουθούν όλα τα κόμματα;
Ο Ζαγορίτης ας πούμε, ήλθε, είδε τους κομματικούς παράγοντες, μετά επισκέφθηκε το νομάρχη και το δήμαρχο, πήγε και στη συνεστίαση του κόμματος. Πάνω κάτω τα ίδια και ο Σκανδαλίδης. Ε, και; Ποιος ασχολήθηκε;
Πέρα από την τόνωση της (δεδομένης) τοπικής κομματικής ηγεσίας, πώς πείσθηκα εγώ ο πολίτης που έχω τόσα στο κεφάλι μου να ακούσω όσα μου λένε;
Κάποιος πρέπει να τους πει ότι ο Ομπάμα π.χ. κέρδισε τις εκλογές πλησιάζοντας το κοινό με μεθόδους όπως το facebook. Οι «περιοδείες»ως πρακτική ετελεύτησαν το βίο τους και μόνο προεκλογικά έχουν κάποια αξία...
ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΤΗΚΑΝ
«ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Νο 2», τέλος, δια χειλέων Προκόπη Παυλόπουλου.
«Ελλειψις χρημάτων...στάσις εμπορίου είναι ο λόγος. Ε, έπαιξε ρόλο και το γεγονός ότι αντιδρούσαν πάρα πολλοί δήμαρχοι και νομάρχες (της Ν.Δ. βασικά), άλλο που δεν ήθελε η Κυβέρνηση αυτή που έχει την αναβολή στο DNA της.
Που σημαίνει ότι το 2010 οι εκλογές θα γίνουν με τους ισχύοντες Δήμους και Νομαρχίες (οπότε οι αιρετοί άρχισαν από τώρα να κάνουν τα κουμάντα τους).
Όπως και να ’χει, εξασφάλισαν δουλειά για μια ακόμη τετραετία, αφού ο κίνδυνος της κατάργησής τους εξέλιπε προσώρας. Για την άλλη τετραετία, έχει ο ... Θεός.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ άνθρωπος και «νοικοκύρης», ο αντινομάρχης Τεχνικών Έργων Χρ. Καλομπάτσιος, όπως πληροφορούμαι, πρότεινε κάτι πολύ καλό:
-Να αγοράσει η Νομαρχία ένα αγροτικού τύπου αυτοκίνητο, και με δυο εργάτες εφοδιασμένους με ψυχρή άσφαλτο και έναν κύλινδρο, να γυρίζουν όλους τους δρόμους του νομού και να μπαλώνουν ...επί τόπου όποια τρύπα βρουν μπροστά τους (και όλοι ξέρουμε τι σημαίνει λακκούβα σε επαρχιακό δρόμο- πας αδιάβαστος άμα σου τύχει).
Πολύ καλή ιδέα -και μπράβο του- που δρομολογήθηκε ήδη...
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ τρεχάματα για το νομάρχη Λάρισας κ. Λουκά Κατσαρό. Ο νομάρχης ανέλαβε πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του ετήσιου Συνεδρίου της ΕΝΑΕ που θα διεξαχθεί το Δεκέμβριο στη Θεσσαλονίκη.
Πώς τα προλαβαίνει όλα;
ΔΗΜΟ(Σ)ΚΟΠΟΙ
ΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ απογοητευμένου νεοδημοκράτη που σε καφέ της Λάρισας σχολίαζε με την παρέα του τα χτεσινά αρνητικά γκάλοπ για την κυβέρνηση:
«Δυστυχώς εν Ελλάδι, οι δημοσκόποι ανταμείβουν τους... δημοκόπους» (Όπως άμειψε κάποτε και εσάς φίλτατε...)
Η...ΑΛΕΠΟΥ
ΣΤΗ Λάρισα, σε γνωστό κεντρικό ουζερί, εθεάθη με παρέα ο εθνικός μας Μάκης (Τριανταφυλλόπουλος).
Επισήμως, ήλθε να δει τα φιλαράκια του από τα χρόνια τα φοιτητικά ακόμη της Ιταλίας. Μπορεί να ΄ναι και έτσι.
Αλλά βλέπεις, η... αλεπού σπανίως πηγαίνει στο παζάρι χωρίς λόγο. Και ο λόγος απ΄ ότι ακούγεται λέγεται… ΛΑΟΣ
(Η συνέχεια επί της...οθόνης, υποθέτω)
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ;
ΚΑΝΕΝΑΣ νέος φόρος το 2009 δήλωσε από το Βόλο ο Καραμανλής.
Κανένα νέο δημοτικό τέλος στη Λάρισα, ανακοίνωσε η δημοτική αρχή Τζανακούλη.
Γιατρέ μου, τι έχω και κάθε χρόνο ...αδυνατίζω (εισοδηματικώς);
ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ
ΝΑΙ, είναι γεγονός! Χτες έβαλα 20 ευρώ βενζίνη και γέμισε το μισό ρεζερβουάρ μου! Χρόνια είχα να δω το δείκτη βενζίνης σ’ αυτό το σημείο...
Και βέβαια είναι ...είδηση όταν ένα αγαθό πέφτει. Δηλαδή, τι είδηση; Ειδησάρα...
Απ’ ό,τι φαίνεται έπαιξε το ρόλο της η απόφαση της Νομαρχίας Λάρισας να ανακοινώνει κάθε Σάββατο τα φτηνά πρατήρια βενζίνης για να ξέρει ο κόσμος και να έχει το νου του.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ;
«ΑΡΑΧΤΟΣ» στον καναπέ, στη ζέστη του σπιτιού σου το Σαββατοκύριακο και κοιτώντας τα ματς στην τηλεόραση, κάνεις αναπόφευκτα τη σκέψη:
Πόση τρέλα πρέπει να διαθέτει ο άνθρωπος, για να ξεροσταλιάζει τόσες ώρες μέσα στο ψοφόκρυο, στα παγωμένα τσιμέντα των γηπέδων και να πληρώνει και από πάνω...κανένα 20άρι το εισιτήριο;
(Και να βλέπει και αυτό το αποκαρδιωτικό θέαμα... Κανονικά όσοι εξακολουθούν να πηγαίνουν υπό ,αυτές τις συνθήκες θα έπρεπε να ...επιδοτούνται κιόλας! Αλλά, όπως λένε και στα γήπεδα: Είμαστε καλά; Όοοοχι!)
ΕΝΤΑΤΙΚΑ
ΚΡΥΟ, βροχή, ήταν και Κυριακή αλλά η δουλειά ...δουλειά χτες τόσο στο εργοτάξιο της σήραγγας των Τεμπών, όσο και στη γέφυρα της Νέας Σμύρνης, όπου δούλευαν συνεργεία για το νέο Περιφερειακό της Λάρισας.
Καλό είναι αυτό. Είναι μεγάλη η ανάγκη να τελειώνουν τα δύο πολύ σημαντικά αυτά έργα.
ΦΙΛΟΤΙΜΑ
ΣΕ γενικές γραμμές, και παρά την όποια ταλαιπωρία, οφείλουμε να πούμε ότι το Γραφείο Κτηματολογίου της Λάρισας δούλεψε πολύ καλά για να φέρει σε πέρας ένα γραφειοκρατικό έργο τέτοιας εμβέλειας.
Επί πλέον, τα παιδιά που εργάστηκαν ήταν φιλότιμα και εξυπηρετικά. Ίσως επειδή δεν είναι...μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι.
ΑΛΛΑ, εκτός από τους υπαλλήλους, πολύ καλά...δούλεψαν και δικηγόροι, λογιστές, και λοιποί. Βγήκε καλό μεροκάματο, αναμφίβολα.
Όλοι δούλεψαν. Εμάς, απλώς...μας δούλεψαν.
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Οικουμενική και παλλαϊκή η Αντίσταση στα πέτρινα χρόνια της γερμανοϊταλικής κατοχής, πάμφτωχη όμως η εκπροσώπηση των τοπικών αρχών στη χθεσινή επετειακή εκδήλωση προς τιμήν της.
Οι Τζανακούλης και Καλομπάτσιος έκαναν βέβαια το καθήκον τους, όμως περιφέρεια, βουλευτές και άλλοι φορείς καθώς και αμέλησαν να παραστούν ή, έστω, να στείλουν εκπροσώπους τους;
*
Όπως και να το κάνουμε, πειράχτηκαν οι βετεράνοι. Οι οποίοι μάλιστα, κατάφεραν να γεμίσουν και δύο πούλμαν για τον Γοργοπόταμο, που χθες είχε την τιμητική του.
ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ
Η Οδύσσεια ενός καλού γραφειοκράτη
Γενικά, είμαι καλός στα γραφειοκρατικά ζητήματα… Και πώς να μην είμαι; Πιτσιρικά με έστελνε ο πατέρας μου –που είχε τότε μαγαζί- στην Εφορία. Μου έδινε καμιά δεκαριά μπλοκ με αποδείξεις, και με έστελνε να τα «τρυπήσω».
Θα μπορούσες να πεις ότι το έκανε για να με εκπαιδεύσει. Τα παιδιά πρέπει να κατατρίβονται με όλα, το λένε και οι παιδαγωγοί. Τώρα που το αξιολογώ καλύτερα, μάλλον βαριόταν να πάει ο ίδιος.
Θες από άγνοια, θες από την υπερβολική αυτοπεποίθηση που έχει κάθε νέος, πήρα το δρόμο το στρατί για τη Νομαρχία όπου στεγαζόταν τότε η Εφορία, έτσι στα τυφλά, και...ρωτώντας «πήγα στην πόλη». Πρώτη φορά πήγαινα και κατέληξα σε ένα γραφείο, όπου δυο-τρεις ηλικιωμένοι υπάλληλοι που συμπλήρωναν ...ΠΡΟ-ΠΟ και βαριόντουσαν ακόμη και που ζούσαν, μου έδειξαν ένα (αρχαίο για τα σημερινά δεδομένα) διατρητικό μηχάνημα, και μου είπαν:
-Να, εδώ είναι... Τρύπα τα μόνος σου...
Και άρχισα να τρυπάω, μαζί με πεντέξι ακόμη ταλαίπωρους που έκαναν όλοι την ίδια δουλειά και που με βοήθησαν, γιατί χρειάζονταν...μπράτσα να κατεβάζεις το μοχλό για να τρυπάς τα τιμολόγια.
Την πρώτη φορά δυσκολεύτηκα, τη δεύτερη καλύτερα, από την τρίτη και μετά, ποιος τον πιάνει τον αετό τον αντρειωμένο... Τρελαινόμουνα να πηγαίνω σε δημόσιες Υπηρεσίες, για παράβολα, θεωρήσεις, πληρωμές ενταλμάτων ή προστίμων, έκανα τη Νομαρχία άνω – κάτω, μέχρι που με είχαν συμπαθήσει και οι υπάλληλοι και μου λέγανε σαν με βλέπανε: «Βρε καλώς το παιδί...». Και τη βόλευε και ο πατέρας που ξέμπλεξε με όλα αυτά τα στενόχωρα και πολύ με καμάρωνε...
Αν αυτό το Κράτος ήταν έξυπνο και είχε τον τρόπο να αξιολογεί ανθρώπους, κανονικά θα έπρεπε να με «αρπάξουν» και να με κάνουν, σαν θα μεγάλωνα, υπάλληλο της ...Νομαρχίας, διότι τέτοια έφεση δεν τη συναντάς εύκολα στους νέους. Αλλά η ζωή είχε άλλα σχέδια. Το Κράτος, δεν έχει γενικώς σχέδιο... Και έτσι χάνονται τα ταλέντα...
* * *
Σήμερα, όλη αυτή η έφεση προς τη γραφειοκρατία έχει εξαφανιστεί. Μπορώ να πω ότι θεραπεύτηκα. Επανήλθα στα φυσιολογικά, και κάτι περισσότερο: πονοκεφαλιάζω κάθε φορά που είμαι υποχρεωμένος να συνδιαλλαγώ με το Δημόσιο. Έτσι, όταν ο Σουφλιάς ανακοίνωσε το Κτηματολόγιο (λες και άνευ τούτου δεν επιβίωσε το έθνος ανά τους αιώνας) ενώ οι περισσότεροι «έβραζαν» και έβριζαν για τα λεφτά που καλούνταν να καταβάλλουν, εγώ, ένας «γραφειοκράτης» από τα γεννοφάσκια του, ολοφυρόμουν (νοερά) αναλογιζόμενος τις ουρές, το στριμωξίδι, το βέβαιο πηγαινέλα (διότι είναι αδύνατο να ολοκληρώσεις δουλειά με το δημόσιο με την πρώτη φορά-πάντα κάποιο χαρτί θα λείπει) και όλα αυτά τα γνωστά και άκρως νεοελληνικά.
Αλλά μου το σκάσανε νωρίς το μυστικό: «Να πας σε ένα δικηγόρο. Πληρώνεις κάτι παραπάνω, αλλά κάνεις δουλειά». Φουλ σέρβις, σου φτιάχνει τα χαρτιά σου, τα καταθέτει, και άμα λάχει σε κερνάει και καφέ. Ωραία πράγματα.
Πήγα σε ένα φίλο ... «χασοδίκη», που συνήθως περνά τις ώρες του παίζοντας ...πασιέντζες στον υπολογιστή, με τη σκέψη ότι, «δεν έχει που δεν έχει δουλειά, θα με εξυπηρετήσει στα γρήγορα». Τι στη ευχή, κοτζάμ Νομική τελείωσε με άριστα, ένα χαρτί ξέρει να το συμπληρώσει. Αμ δε! Ο «πασιέντζας», είναι κρυμμένος πίσω από μια ντάνα με χαρτιά, του ’φεξε, θα κονομήσει στου καθουμένου τα καλά.
- Να φέρεις τα συμβόλαια, εκέλευσε.
Μια κουβέντα είναι αυτή. Που χρειάστηκε, ως νεότερος Σλήμαν να κάνω ...αρχαιολογικές ανασκαφές στο σπίτι για την ανακάλυψή τους. Τι τραβάμε οι κατέχοντες!
Και κει που έχεις το κεφαλάκι σου ήσυχος και ως «Έλλην της τελευταίας στιγμής» θυμάσαι –δηλαδή σου το θυμίζει θέλοντας και μη ο... Αυτιάς και οι συν αυτώ- ξανά το Κτηματολόγιο.
- Τηλεφωνώ στο δικηγόρο, όλα ΟΚ; Ναι, μου λέει, «έλα να τα πάρεις γιατί δεν θα προλάβεις».
-Ποια να πάρω, δεν τα πήγες;
-Εγώ να τα πάω; Είσαι σοβαρός; (Δεν είμαι. Άμα ήμουν σε σένα θα ’ρχόμουνα; Αλλά ένεκα η ευγένεια, εκρατήθην. Τι να πεις;, Με τη «φάμπρικα» του Κτηματολογίου, γίνανε και οι ναύτες καπεταναίοι).
Κι’ έτσι βρέθηκα στη... «χάβρα των Ιουδαίων», στην «Κτηματολόγιο Α.Ε» δίπλα στο παλαιό «Μηχανολογικό» όπου κάποτε είχα τραβήξει άλλη ταραχή μέχρι να βγάλω δίπλωμα οδήγησης και μου ήλθαν και άσχημοι συνειρμοί.
-Πού πάτε Κύριε; Χαρτάκι πήρατε;
Εύκολο είναι; Που είμαστε εκεί καμιά διακοσαριά νοματαίοι «της τελευταίας στιγμής», άλλοι «θύματα δικηγόρων», άλλοι απλώς σβαρνιάρηδες και αμελείς, αλλά πάντως, όλοι ... συγγραφείς (τα έχουμε γραμμένα δηλαδή).
Όταν το πήρα στο χέρι μου, ήταν σαν να κρατούσα το λαχείο με τον πρώτο λαχνό του Λαϊκού.
Πού να καταλάβω ότι ήμουν το Νο 187 με την πινακίδα να έχει κολλήσει στο 33 και με τους διάφορους μυστήριους, (δικηγόρους, λογιστές, διαβόλους και τριβόλους που μας «βισμάτωναν», διότι «εγώ είμαι δικηγόρος Κύριε» -αχ, αν μια μέρα κάποιος εξαφάνιζε από την Ελλάδα δικηγόρους, δημοσιογράφους, και πολιτικούς σκέτη Εδέμ θα ήταν η δολία πατρίς).
Η πολυπόθητη στιγμή ήλθε. Είμαι ήδη μπροστά στην υπάλληλο, μια ευγενέστατη κυρία αλλά υπερβολικά τυπική:
-Και γιατί την πιλοτή την έχετε έτσι δηλωμένη; Και το υπόγειο; Πού είναι το υπόγειο; (Πού να ’ναι; Όταν έφυγα από το σπίτι, εκεί το άφησα πάντως).
Την έπεισα! Την έπεισα! Δηλώθηκα! Είμαι πλέον δηλωμένος και νομοταγής.
Πέρασε και αυτή η δοκιμασία. Ως την επόμενη θα πάρουμε μερικές ανάσες. Αλλά θα πρέπει να είμαι πιο τακτικός. Άλλωστε, ξεκίνησα μικρός με καλές προδιαγραφές. Μετά πήρα το δρόμο το στραβό...
ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΛΕΣΗΣ
alkal@mail.gr
