Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Ο οραματιστής του Χριστιανισμού

Δημοσίευση: 20 Μαϊ 2018 15:35

Ο Μ. Κωνσταντίνος, ο Άγιος της Ορθοδοξίας και ο Ισαπόστολος, γεννήθηκε στη Ναϊσιό της άνω Μοισίας, πριν από το 285 και ήταν γιος του Κ Χλωρού και της μετέπειτα Αγίας Ελένης.

Υπήρξε ο οργανωτής και ανανεωτής της ταυτότητας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία στοιχειοθετήθηκε με την αρμονική και ισόρροπη σύνθεση της νομοθεσίας του κράτους και της διοίκησης, της ελληνικής φιλοσοφίας και της χριστιανικής πίστης.

Ο μετασχηματισμός της αυτοκρατορίας με το ευρύτερο μεταρρυθμιστικό έργο του Μ. Κωνσταντίνου, παρά τις ποικίλες αξιολογήσεις, ήταν άμεσος, γιατί διαπότισε βαθιά όλο το θεσμικό πλαίσιο, χωρίς αλλοιώσεις και τα εξωτερικά του στοιχεία. Ο Κωνσταντίνος, εντάχθηκε στις τάξεις του στρατού, πήρε μέρος σε εκστρατείες. Με επιτυχία, ενώ διακρινόταν για το εντυπωσιακό παράστημα, τις φυσικές, στρατιωτικές και διοικητικές ικανότητες. Μετά το θάνατο του πατέρα του, ο στρατός με εκδηλώσεις αγάπης και λατρείας τον ανακήρυξε διάδοχό του. Στο στρατό διαμορφώθηκαν συμμαχίες, του Μαξιμίνιου με τον Μαξέντιο και του Κωνσταντίνου με τον Λικίνιο, οι οποίες επεδίωκαν καθεμιά για λογαριασμό τους, την πλήρη επικράτηση στην Ανατολή και Δύση. Αλλά, όμως, η σύγκρουση, αυτών των συμμαχιών ήταν αναπόφευκτη.

Έτσι, ο Μαξέντιος και ο Κωνσταντίνος, ήρθαν σε σύγκρουση και τόπος της αναμέτρησης έγινε η περιοχή της Ρώμης. Ο στρατός του Κωνσταντίνου αναπτύχθηκε έξω από τη Ρώμη, κοντά στον Τίβερη ποταμό. Εκεί είδε το περίφημο όραμα, σύμφωνα με το οποίο στον ουρανό σχηματίσθηκε με φωτοειδείς ακτίνες, το χριστιανικό σύμπλεγμα ΧΡ, σε ανάπτυξη σταυρού, με τη φράση, «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ». Σύμφωνα με τον ιστορικό Ευσέβιο, το όραμα ήταν πραγματικό και έγινε κατά την διάρκεια της ημέρας και το αποδίδει σε θαμαστή φανέρωση της θείας βουλής. Βέβαια, ο Κωνσταντίνος δεν ήταν χριστιανός, αλλά μέσα στο στρατό η δυναμική παρουσία του χριστιανικού στοιχείου, επιβεβαίωνε τις προδιαθέσεις του Κωνσταντίνου, έναντι της νέας θρησκείας, όπως στη συνέχεια φάνηκε από τις αποφάσεις των Μεδιολάνων, το 313, υπέρ των χριστιανών. Όλα αυτά δείχνουν ότι το όραμα του Κωνσταντίνου ήταν και η καλύτερη συμβολή για την αλλαγή προς τον χριστιανισμό, ενώ το μονόγραμμα τοποθετήθηκε στην περικεφαλαία του Κωνσταντίνου. Επίσης στο όραμα αυτό αποδόθηκε και η νίκη του Κωνσταντίνου στη Μουλβία γέφυρα.

Ο Κωνσταντίνος, ως αυτοκράτορας διείδε ότι ο χριστιανισμός είναι η θρησκεία του μέλλοντος και σταμάτησε τους διωγμούς, ενώ προστάτευσε και ενίσχυσε την νέα θρησκεία και την εκκλησία, με παροχή σημαντικών δικαιωμάτων. Παράλληλα μετέφερε την πρωτεύουσα του κράτους στην Ανατολή, γεγονός που βοήθησε με τον τρόπο αυτό πολιτικά, αλλά και θρησκευτικά το κράτος. Επίσης τα προνόμια προς τον κλήρο και οι παροχές για την ανέγερση ναών στην Κωνσταντινούπολη, της Αγίας Σοφίας, των Αγίων Αποστόλων, ανταποκρίνονται στις επιλογές του για την ανανέωση της αυτοκρατορίας. Επίσης το βάπτισμά του στο χριστιανισμό επισφράγισε το πνεύμα των επιλογών του, αφού με βάση το βάπτισμα διαμορφώθηκε η όλη πολιτική θεολογία του χριστιανισμού, που ιεροποίησε το πρόσωπο του φορέα της βασιλικής εξουσίας και ανέπτυξε τις οικουμενικές προοπτικές της για την πραγμάτωση της χριστιανικής οικουμένης. Στην ελληνική διανόηση και στη χριστιανική πίστη, θεμελιώθηκε η ιδέα της χριστιανικής Ευρώπης και του ενιαίου ευρωπαϊκού πνεύματος με τις οικουμενικές προοπτικές.

Υπήρξε ο μεγαλόπνοος μεταρρυθμιστής και προφητικός οραματιστής, για το μέλλον της αυτοκρατορίας και του χριστιανισμού. Ο Κωνσταντίνος, ονομάστηκε από την ιστορία, «Μέγας », γιατί το πολυσύνθετο έργο του ήταν μεγάλο και επηρέασε την παγκόσμια ιστορία Η εκκλησία τον χαρακτήρισε άγιο και ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟ, μαζί με την μητέρα του Αγία Ελένη. Για τη μεγάλη προσφορά στο χριστιανισμό. Η εκκλησία μας τιμά αυτούς τους ισαπόστολους αγίους, στις 21 Μαϊου, ενώ αρκετοί ναοί είναι αφιερωμένοι στο όνομα των αγίων, αλλά και αρκετά χωριά φέρουν το όνομά τους.

Την ημέρα της γιορτής των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, υπάρχει ένα ιδιότυπο λατρευτικό έθιμο, τα ΑΝΑΣΤΕΝΑΡΙΑ. Ετυμολογικά, προέρχεται από το ρήμα, αναστενάζω, ή το ανασταίνω –ομαι, που σημαίνει πηδώ. Άλλες εκδοχές θέλουν να προέρχεται από το μεσαιωνικό ουσιαστικό ασθενάριον ή από το επίθετο στρηνάρις, που έχει την έννοια εδώ, ο θεόληπτος, με το πρώτο συνθετικό την πρόθεση ανά. Αλλά, ίσως να προέρχεται και από τη λέξη στια = πυρά. Το έθιμο ήταν γνωστό και στους βυζαντινούς χρόνους στην περιοχή της Θράκης, όπως, μας πληροφορεί ο ελληνικός κώδικας της Μαρκιανής βιβλιοθήκης. Τα αναστενάρια είναι ένα έθιμο της παλιάς προχριστιανικής κληρονομιάς, της οποίας οι ρίζες ανάγονται στην λατρεία του Διονύσου. Έτσι, το πανάρχαιο αυτό έθιμο, ξαναζωντανεύει τις μαγιάτικες τούτες ημέρες στην όμορφη κωμόπολη του Λαγκαδά και στην Αγία Ελένη Σερρών. Οι αναστενάρηδες περπατούν και χορεύουν πάνω στη φωτιά, βυθισμένοι σε μια έκσταση, συνοδευόμενοι από τη θρακιώτικη λύρα, σε ένα ξέφρενο παρατεινόμενο ρυθμό. Βέβαια, γεννάται το ερώτημα. Έχουν τόση δυνατή πίστη; Είναι δύσκολα να δοθεί απάντηση. Μήπως, όμως είναι μια αυθυποβολή που αυτή βοηθά τους πυροβάτες; Η ψυχολογία και η επιστήμη και στο ερώτημα αυτό δεν έδωσε απάντηση, ενώ η εκκλησία δίνει τη δική της ερμηνεία.Tο έθιμο είναι ειδωλολατρικό, που βεβηλώνει την πίστη και τη μνήμη των αγίων και οι αναστενάρηδες είναι σύμμαχοι των αντίχριστων δυνάμεων

Από τον Απόστολο Ποντίκα, δάσκαλο, θεολόγο, φιλόλογο, πτυχ. Πολιτικών Επιστημών και επίτιμου σχολικού συμβούλου

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Προηγούμενο Επόμενο »

Συνδρομητική Υπηρεσία

διαβάστε την ελευθερία online

Ηλεκτρονικό Αρχείο Εφημερίδας


Σύνδεση Εγγραφή

Πρωτοσέλιδο εφημερίδας

Δείτε όλα τα πρωτοσέλιδα της εφημερίδας

Ψιθυριστά

Ο καιρός στη Λάρισα

Διαφημίσεις

EDA THESS
Μείνε μαζί μας
keuea

Η "Ελευθερία", ήταν από τις πρώτες εφημερίδες που σηματοδότησε την παρουσία της στο Internet, μ' ένα ολοκληρωμένο site.

Facebook Twitter Youtube

 

Θεσσαλικές Επιλογές

 sel ejofyllo karfitsa 1